Fransız Filozof Georges Canguilhem, yirminci yüzyıl bilim felsefesinin, özellikle de biyolojinin, temel taşlarından sayılan yapıtlar üretti. Yaşam bilinci, normallik ve tıp anlayışıyla Foucault ve Deleuze başta olmak üzere çok sayıda Fransız filozofu etkiledi. 1924’te aralarında Sartre, Aron ve Nizan’ın da olduğu bir sınıfın parçası olarak Ecole Normale Supérieure’e girdi. 1941’de Tıp Doktorasını bitirdi. İkinci dünya savaşında Lafont takma adıyla Fransız direnişine katıldı. 1955’te Sorbonne’da, Gaston Bachelard’ın ardından bilimler Bilimler Tarihi Enstitüsü’nün direktörü oldu. 

Normal ve Patolojik (1966) ve Yaşam Bilgisi (1952) kitapları ile biyoloji ve bilim felsefesi tarihinde kurucu bir filozof oldu. Yapıtlarındaki temel tezi yaşamın mekanik ya da kimyasal süreçlerde değil canlının ortamı ile kurduğu karşılıklı yaratıcı ilişkide aranması gerektiğiydi: Yaşam yaşayandan hareketle anlaşılmalıydı.